1-9 A-D E-G H-M N-P Q-S T-Z



CAS No 7722-84-1
EC No 231-765-0

Synonyms : Perhydrol , Hyperox,Peroxide;hydrogen peroxide;oxydol;perhydrol;7722-84-1;Superoxol;Interox;Hydrogen dioxide;hydroperoxide;Inhibine;Peroxaan;Albone;Hioxyl;Kastone;Albone 35;Albone DS;Dihydrogen dioxide;T-Stuff;Lensept;Elawox;Perone;Albone 50;Albone 70;Perone 50;Albone 35CG;Albone 50CG;Albone 70CG;H2O2;Hydrogen peroxide (H2O2);Peroxide;Peroxan;Hydrogen peroxide, 30%;Hydrogen dioxide solution;Hydrogen peroxide, 90%;Perone 30;Perone 35;Hydrogen peroxide, solution;Waterstofperoxyde;Hydrogen peroxide, 3%;Wasserstoffperoxid;Peroxclean;CCRIS 1060;Dentasept;HSDB 547;Hybrite;Metrokur;Hydrogen peroxide solutions;Hydrogen peroxide, solution, 30%;Hydrogen peroxide, solution, 35%;Lensan A;Odosat D;UNII-BBX060AN9V;Adeka Super EL;Wasserstoffperoxid [German];Crestal Whitestrips;UN2014;UN2015;UN2984;EPA Pesticide Chemical Code 000595;Peroxyde d'hydrogene [French];EINECS 231-765-0;NSC 19892;UN 2015 (>52%);BBX060AN9V;UN 2984 (8%-20%);UN 2014 (20%-52%);Peroxide Ion;CHEBI:16240;Hydrogen peroxide (conc >52%);Hydrogen peroxide, solution 30%;Hydrogen peroxide solutions (over 8% but not over 60%);Hydrogen peroxide solutions (over 60% but not over 70%);Hydrogen peroxide (USP);HTP [peroxide];High Test Peroxide;Hydrogen peroxide, aqueous solutions with not <8% but <20% hydrogen peroxide (stabilized as necessary) [UN2984] [Oxidizer];Hydrogen peroxide, stabilized or hydrogen peroxide aqueous solutions, stabilized with >60% hydrogen peroxide [UN2015] [Oxidizer];Teat dip HP 5;Pre milk HP 0.5;Pre milk HP 1.0;Pre milk HP 0.5 10;Whitespeed;Eskata;Hioxy;Magic Bleaching;Clarigel Gold;Lase Peroxide;Quasar Brite;Opalescence Xtra;Whiteness HP;Deslime LP;hydrogen per oxide;UNL-UNL;Hydrogen peroxide 15%;Hydrogen peroxide 35%;HYDROGEN-PEROXIDE;Hydrogen Peroxide, 50%;Hydrogen peroxide (8CI);MolMap_000025;bis(hydridooxygen)(O--O);EC 231-765-0;AC1L1A0N;30 %Hydrogen peroxide(aq);CHEMBL71595;HYDROGEN PEROXIDE, ACS;[OH(OH)];DTXSID2020715;Hydrogen peroxide, 6% in water;CTK2H7501;MHAJPDPJQMAIIY-UHFFFAOYSA-N;MolPort-003-927-052;Hydrogen peroxide (H2O2) (9CI)

Hydrogen peroxide is a chemical compound with the formula H2O2. In its pure form, it is a pale blue, clear liquid, slightly more viscousthan water. Hydrogen peroxide is the simplest peroxide (a compound with an oxygen-oxygen single bond). It is used as an oxidizer, bleaching agent and antiseptic. Concentrated hydrogen peroxide, or "high-test peroxide", is a reactive oxygen species and has been used as a propellant in rocketryIts chemistry is dominated by the nature of its unstable peroxide bond.
Hydrogen peroxide is unstable and slowly decomposes in the presence of base or a catalyst. Because of its instability, hydrogen peroxide is typically stored with a stabilizer in a weakly acidic solution. Hydrogen peroxide is found in biological systems including the human body. Enzymes that use or decompose hydrogen peroxide are classified as peroxidases.


The boiling point of H2O2 has been extrapolated as being 150.2 °C, approximately 50 °C higher than water. In practice, hydrogen peroxide will undergo potentially explosive thermal decomposition if heated to this temperature. It may be safely distilled at lower temperatures under reduced pressure.
Aqueous solutions
In aqueous solutions hydrogen peroxide differs from the pure material due to the effects of hydrogen bonding between water and hydrogen peroxide molecules. Hydrogen peroxide and water form a eutectic mixture, exhibiting freezing-point depression; pure water has a freezing point of 0 °C and pure hydrogen peroxide of -0.43 °C. The boiling point of the same mixtures is also depressed in relation with the mean of both boiling points (125.1 °C). It occurs at 114 °C. This boiling point is 14 °C greater than that of pure water and 36.2 °C less than that of pure hydrogen peroxide.

Hydrogen peroxide (H2O2) is a nonplanar molecule as shown by infrared spectroscopy,[8][9] with (twisted) C2 symmetry. Although the O-O bond is a single bond, the molecule has a relatively high rotational barrier of 2460 cm-1 (29.45 kJ/mol);[10] for comparison, the rotational barrier for ethane is 12.5 kJ/mol. The increased barrier is ascribed to repulsion between the lone pairs of the adjacent oxygen atoms and results in hydrogen peroxide displaying atropisomerism.
The molecular structures of gaseous and crystalline H2O2 are significantly different. This difference is attributed to the effects of hydrogen bonding, which is absent in the gaseous state.Crystals of H2O2 are tetragonal with the space group D44P4121.

Comparison with analogues
Hydrogen peroxide has several structural analogues with Hm-X-X-Hn bonding arrangements (water also shown for comparison). It has the highest (theoretical) boiling point of this series (X = O, N, S). Its melting point is also fairly high, being comparable to that of hydrazine and water, with only hydroxylamine crystallising significantly more readily, indicative of particularly strong hydrogen bonding.Diphosphane and hydrogen disulfide exhibit only weak hydrogen bonding and have little chemical similarity to hydrogen peroxide. All of these analogues are thermodynamically unstable. Structurally, the analogues all adopt similar skewed structures, due to repulsion between adjacent lone pairs.
Alexander von Humboldt synthesized one of the first synthetic peroxides, barium peroxide, in 1799 as a by-product of his attempts to decompose air.
Nineteen years later Louis Jacques Thénard recognized that this compound could be used for the preparation of a previously unknown compound, which he described as oxidized water - subsequently known as hydrogen peroxide.[13][14] An improved version of this process used hydrochloric acid, followed by addition of sulfuric acid to precipitate the barium sulfate byproduct. Thénard's process was used from the end of the 19th century until the middle of the 20th century.

Thénard and Joseph Louis Gay-Lussac synthesized sodium peroxide in 1811. The bleaching effect of peroxides and their salts on natural dyes became known around that time, but early attempts of industrial production of peroxides failed, and the first plant producing hydrogen peroxide was built in 1873 in Berlin. The discovery of the synthesis of hydrogen peroxide by electrolysis with sulfuric acid introduced the more efficient electrochemical method. It was first implemented into industry in 1908 in Weißenstein, Carinthia, Austria. The anthraquinone process, which is still used, was developed during the 1930s by the German chemical manufacturer IG Farben in Ludwigshafen. The increased demand and improvements in the synthesis methods resulted in the rise of the annual production of hydrogen peroxide from 35,000 tonnes in 1950, to over 100,000 tonnes in 1960, to 300,000 tonnes by 1970; by 1998 it reached 2.7 million tonnes.
Pure hydrogen peroxide was long believed to be unstable, as early attempts to separate it from the water, which is present during synthesis, all failed. This instability was due to traces of impurities (transition-metal salts), which catalyze the decomposition of the hydrogen peroxide. Pure hydrogen peroxide was first obtained in 1894-almost 80 years after its discovery-by Richard Wolffenstein, who produced it by vacuum distillation.
Determination of the molecular structure of hydrogen peroxide proved to be very difficult. In 1892 the Italian physical chemist Giacomo Carrara (1864-1925) determined its molecular mass by freezing-point depression, which confirmed that its molecular formula is H2O2. At least half a dozen hypothetical molecular structures seemed to be consistent with the available evidence. In 1934, the English mathematical physicist William Penney and the Scottish physicist Gordon Sutherland proposed a molecular structure for hydrogen peroxide that was very similar to the presently accepted one.
Previously, hydrogen peroxide was prepared industrially by hydrolysis of the ammonium peroxydisulfate, which was itself obtained by the electrolysis of a solution of ammonium bisulfate (NH4HSO4) in sulfuric acid:
(NH4)2S2O8 + 2 H2O → H2O2 + 2 (NH4)HSO4
Today, hydrogen peroxide is manufactured almost exclusively by the anthraquinone process, which was formalized in 1936 and patented in 1939. It begins with the reduction of an anthraquinone (such as 2-ethylanthraquinone or the 2-amyl derivative) to the corresponding anthrahydroquinone, typically by hydrogenation on a palladium catalyst; the anthrahydroquinone then undergoes autoxidation to regenerate the starting anthraquinone, with hydrogen peroxide as a by-product. Most commercial processes achieve oxidation by bubbling compressed air through a solution of the derivatized anthracene, whereby the oxygen present in the air reacts with the labile hydrogen atoms (of the hydroxy groups), giving hydrogen peroxide and regenerating the anthraquinone. Hydrogen peroxide is then extracted, and the anthraquinone derivative is reduced back to the dihydroxy (anthracene) compound using hydrogen gas in the presence of a metal catalyst. The cycle then repeats itself.

The simplified overall equation for the process is simple:
H2 + O2 → H2O2
The economics of the process depend heavily on effective recycling of the quinone (which is expensive) and extraction solvents, and of the hydrogenation catalyst.
A process to produce hydrogen peroxide directly from the elements has been of interest for many years. Direct synthesis is difficult to achieve, as the reaction of hydrogen with oxygen thermodynamically favours production of water. Systems for direct synthesis have been developed, most of which are based around finely dispersed metal catalysts. None of these has yet reached a point where they can be used for industrial-scale synthesis.

Hydrogen peroxide is most commonly available as a solution in water. For consumers, it is usually available from pharmacies at 3 and 6 wt% concentrations. The concentrations are sometimes described in terms of the volume of oxygen gas generated; one milliliter of a 20-volume solution generates twenty milliliters of oxygen gas when completely decomposed. For laboratory use, 30 wt% solutions are most common. Commercial grades from 70% to 98% are also available, but due to the potential of solutions of more than 68% hydrogen peroxide to be converted entirely to steam and oxygen (with the temperature of the steam increasing as the concentration increases above 68%) these grades are potentially far more hazardous and require special care in dedicated storage areas. Buyers must typically allow inspection by commercial manufacturers.
In 1994, world production of H2O2 was around 1.9 million tonnes and grew to 2.2 million in 2006,most of which was at a concentration of 70% or less. In that year bulk 30% H2O2 sold for around 0.54 USD/kg, equivalent to 1.50 USD/kg (0.68 USD/lb) on a "100% basis".

Hydrogen peroxide is thermodynamically unstable and decomposes to form water and oxygen with a ΔHo of -98.2 kJ/mol and a ΔS of 70.5 J/(mol·K):
2 H2O2 → 2 H2O + O2
The rate of decomposition increases with rising temperature, concentration and pH, with cool, dilute, acidic solutions showing the best stability. Decomposition is catalysed by various compounds, including most transition metals and their compounds (e.g. manganese dioxide, silver, and platinum).[27] Certain metal ions, such as Fe2+
or Ti3+
, can cause the decomposition to take a different path, with free radicals such as (HO·) and (HOO·) being formed. Non-metallic catalysts include potassium iodide, which reacts particularly rapidly and forms the basis of the elephant toothpaste experiment. Hydrogen peroxide can also be decomposed biologically by the enzyme catalase. The decomposition of hydrogen peroxide liberates oxygen and heat; this can be dangerous, as spilling high-concentration hydrogen peroxide on a flammable substance can cause an immediate fire.
Redox reactions
Hydrogen peroxide exhibits oxidizing and reducing properties, depending on pH.
In acidic solutions, H2O2 is one of the most powerful oxidizers known, when used for removing organic stains from laboratory glassware it is referred to as Piranha solution and is stronger than chlorine, chlorine dioxide, and potassium permanganate. Also, through catalysis, H2O2 can be converted into hydroxyl radicals (·OH), which are highly reactive.

In acidic solutions Fe2+ is oxidized to Fe3+ (hydrogen peroxide acting as an oxidizing agent):
2 Fe2+(aq) + H2O2 + 2 H+ (aq) → 2 Fe3+(aq) + 2 H2O(l)
and sulfite (SO2-3) is oxidized to sulfate (SO2-4). However, potassium permanganate is reduced to Mn2+ by acidic H2O2. Under alkaline conditions, however, some of these reactions reverse; for example, Mn2+ is oxidized to Mn4+ (as MnO2).
In basic solution, hydrogen peroxide can reduce a variety of inorganic ions. When it acts as a reducing agent, oxygen gas is also produced. For example, hydrogen peroxide will reduce sodium hypochlorite and potassium permanganate, which is a convenient method for preparing oxygen in the laboratory:
NaOCl + H2O2 → O2 + NaCl + H2O2 KMnO4 + 3 H2O2 → 2 MnO2 + 2 KOH + 2 H2O + 3 O2

Organic reactions
Hydrogen peroxide is frequently used as an oxidizing agent. Illustrative is oxidation of thioethers to sulfoxides
Ph-S-CH3 + H2O2 → Ph-S(O)-CH3 + H2O
Alkaline hydrogen peroxide is used for epoxidation of electron-deficient alkenes such as acrylic acid derivatives, and for the oxidation of alkylboranes to alcohols, the second step of hydroboration-oxidation. It is also the principal reagent in the Dakin oxidation process.
Precursor to other peroxide compounds
Hydrogen peroxide is a weak acid, forming hydroperoxide or peroxide salts with many metals.
It also converts metal oxides into the corresponding peroxides. For example, upon treatment with hydrogen peroxide, chromic acid(CrO3 + H2SO4) forms an unstable blue peroxide CrO(O2)2.

This kind of reaction is used industrially to produce peroxoanions. For example, reaction with borax leads to sodium perborate, a bleach used in laundry detergents:
Na2B4O7 + 4 H2O2 + 2 NaOH → 2 Na2B2O4(OH)4 + H2O
H2O2 converts carboxylic acids (RCO2H) into peroxy acids (RC(O)O2H), which are themselves used as oxidizing agents. Hydrogen peroxide reacts with acetone to form acetone peroxide and with ozone to form trioxidane. Hydrogen peroxide forms stable adducts with urea (hydrogen peroxide - urea), sodium carbonate (sodium percarbonate) and other compounds.[30] An acid-base adduct with triphenylphosphine oxide is a useful "carrier" for H2O2 in some reactions.
The peroxide anion is a stronger nucleophile than hydroxide and displaces hydroxyl from oxyanions e.g. forming perborates and percarbonates. Sodium perborate and sodium percarbonate are important consumer and industrial bleaching agents; they stabilize hydrogen peroxide and limit side reactions (e.g. reduction and decomposition note below). The peroxide anion forms an adduct with urea, hydrogen peroxide-urea.
Hydrogen peroxide is both an oxidizing agent and reducing agent. The oxidation of hydrogen peroxide by sodium hypochlorite yields singlet oxygen. The net reaction of a ferric ion with hydrogen peroxide is a ferrous ion and oxygen. This proceeds via single electron oxidation and hydroxyl radicals. This is used in some organic chemistry oxidations, e.g. in the Fenton's reagent. Only catalytic quantities of iron ion is needed since peroxide also oxidizes ferrous to ferric ion. The net reaction of hydrogen peroxide and permanganate or manganese dioxide is manganous ion; however, until the peroxide is spent some manganous ions are reoxidized to make the reaction catalytic. This forms the basis for common monopropellant rockets.

Biological function

Hydrogen peroxide is formed in human and animals as a short-lived product in biochemical processes and is toxic to cells. The toxicity is due to oxidation of proteins, membrane lipids and DNA by the peroxide ions.The class of biological enzymes called SOD (superoxide dismutase) is developed in nearly all living cells as an important antioxidant agent. They promote the disproportionation of superoxide into oxygen and hydrogen peroxide, which is then rapidly decomposed by the enzyme catalase to oxygen and water.

Formation of hydrogen peroxide by superoxide dismutase (SOD)
Peroxisomes are organelles found in virtually all eukaryotic cells They are involved in the catabolism of very long chain fatty acids, branched chain fatty acids, D-amino acids, polyamines, and biosynthesis of plasmalogens, etherphospholipids critical for the normal function of mammalian brains and lungs]Upon oxidation, they produce hydrogen peroxide in the following process.

FAD = flavin adenine dinucleotide
Catalase, another peroxisomal enzyme, uses this H2O2 to oxidize other substrates, including phenols, formic acid, formaldehyde, and alcohol, by means of the peroxidation reaction:, thus eliminating the poisonous hydrogen peroxide in the process.
This reaction is important in liver and kidney cells, where the peroxisomes neutralize various toxic substances that enter the blood. Some of the ethanol humans drink is oxidized to acetaldehyde in this way.In addition, when excess H2O2 accumulates in the cell, catalase converts it to H2O through this reaction:
Another origin of hydrogen peroxide is the degradation of adenosine monophosphate which yields hypoxanthine. Hypoxanthine is then oxidatively catabolized first to xanthine and then to uric acid, and the reaction is catalyzed by the enzyme xanthine oxidase:]

The degradation of guanosine monophosphate yields xanthine as an intermediate product which is then converted in the same way to uric acid with the formation of hydrogen peroxide. Eggs of sea urchin, shortly after fertilization by a sperm, produce hydrogen peroxide. It is then quickly dissociated to OH· radicals. The radicals serve as initiator of radical polymerization, which surrounds the eggs with a protective layer of polymer.

About 60% of the world's production of hydrogen peroxide is used for pulp- and paper-bleaching.
The second major industrial application is the manufacture of sodium percarbonate and sodium perborate, which are used as mild bleaches in laundry detergents. Sodium percarbonate, which is an adduct of sodium carbonate and hydrogen peroxide, is the active ingredient in such products as OxiClean and Tide laundry detergent. When dissolved in water, it releases hydrogen peroxide and sodium carbonate:
2 Na2CO3·3 H2O2 → 2 Na2CO3 + 3 H2O2
By themselves these bleaching agents are only effective at wash temperatures of 60 °C (140 °F) or above and so are often used in conjunction with bleach activators, which facilitate cleaning at lower temperatures.

Production of organic compounds
It is used in the production of various organic peroxides with dibenzoyl peroxide being a high volume example. It is used in polymerisations, as a flour bleaching agent and as a treatment for acne. Peroxy acids, such as peracetic acid and meta-chloroperoxybenzoic acid are also produced using hydrogen peroxide. Hydrogen peroxide has been used for creating organic peroxide-based explosives, such as acetone peroxide.


Skin shortly after exposure to 35% H2O2
Hydrogen peroxide is used in certain waste-water treatment processes to remove organic impurities. In advanced oxidation processing, the Fenton reaction gives the highly reactive hydroxyl radical (·OH). This degrades organic compounds, including those that are ordinarily robust, such as aromatic or halogenated compoundsIt can also oxidize sulfur based compounds present in the waste; which is beneficial as it generally reduces their odour.
Hydrogen peroxide can be used for the sterilization of various surfaces, including surgical tools and may be deployed as a vapour (VHP) for room sterilization, H2O2 demonstrates broad-spectrum efficacy against viruses, bacteria, yeasts, and bacterial spores.] In general, greater activity is seen against Gram-positive than Gram-negative bacteria; however, the presence of catalase or other peroxidasesin these organisms can increase tolerance in the presence of lower concentrations. Higher concentrations of H2O2 (10 to 30%) and longer contact times are required for sporicidal activity.

Hydrogen peroxide is seen as an environmentally safe alternative to chlorine-based bleaches, as it degrades to form oxygen and water and it is generally recognized as safe as an antimicrobial agent by the U.S. Food and Drug Administration (FDA).
Historically hydrogen peroxide was used for disinfecting wounds, partly because of its low cost and prompt availability compared to other antiseptics. It is now thought to inhibit healing and to induce scarring because it destroys newly formed skin cells. Only a very low concentration of H2O2 can induce healing, and only if not repeatedly applied. Surgical use can lead to gas embolism formation. Despite this, it is still used for wound treatment in many developing countries.
Dermal exposure to dilute solutions of hydrogen peroxide cause whitening or bleaching of the skin due to microembolism caused by oxygen bubbles in the capillaries.
Cosmetic applications
Diluted H2O2 (between 1.9% and 12%) mixed with ammonium hydroxide is used to bleach human hair. The chemical's bleaching property lends its name to the phrase "peroxide blonde". Hydrogen peroxide is also used for tooth whitening. It can be found in most whitening toothpastes. Hydrogen peroxide has shown positive results involving teeth lightness and chroma shade parameters. It works by oxidizing colored pigments onto the enamel where the shade of the tooth can indeed become lighter. Hydrogen peroxide can be mixed with baking soda and salt to make a home-made toothpaste.
Hydrogen peroxide may be used to treat acne, although benzoyl peroxide is a more common treatment.
Use in alternative medicine
Practitioners of alternative medicine have advocated the use of hydrogen peroxide for various conditions, including emphysema, influenza, AIDS and cancer, although there is no evidence of effectiveness and in some cases it may even be fatal.
The practice calls for the daily consumption of hydrogen peroxide, either orally or by injection and is, in general, based around two precepts. First, that hydrogen peroxide is naturally produced by the body to combat infection; and second, that human pathogens (including cancer: See Warburg hypothesis) are anaerobic and cannot survive in oxygen-rich environments. The ingestion or injection of hydrogen peroxide is therefore believed to kill disease by mimicking the immune response in addition to increasing levels of oxygen within the body. This makes it similar to other oxygen-based therapies, such as ozone therapy and hyperbaric oxygen therapy.
Both the effectiveness and safety of hydrogen peroxide therapy is scientifically questionable. Hydrogen peroxide is produced by the immune system but in a carefully controlled manner. Cells called phagocytes engulf pathogens and then use hydrogen peroxide to destroy them. The peroxide is toxic to both the cell and the pathogen and so is kept within a special compartment, called a phagosome. Free hydrogen peroxide will damage any tissue it encounters via oxidative stress; a process which also has been proposed as a cause of cancer. Claims that hydrogen peroxide therapy increases cellular levels of oxygen have not been supported. The quantities administered would be expected to provide very little additional oxygen compared to that available from normal respiration. It should also be noted that it is difficult to raise the level of oxygen around cancer cells within a tumour, as the blood supply tends to be poor, a situation known as tumor hypoxia.
Large oral doses of hydrogen peroxide at a 3% concentration may cause irritation and blistering to the mouth, throat, and abdomen as well as abdominal pain, vomiting, and diarrhea. Intravenous injection of hydrogen peroxide has been linked to several deaths.
The American Cancer Society states that "there is no scientific evidence that hydrogen peroxide is a safe, effective or useful cancer treatment." Furthermore, the therapy is not approved by the U.S. FDA.


High-concentration H2O2 is referred to as "high-test peroxide" (HTP). It can be used either as a monopropellant (not mixed with fuel) or as the oxidizer component of a bipropellant rocket. Use as a monopropellant takes advantage of the decomposition of 70-98% concentration hydrogen peroxide into steam and oxygen. The propellant is pumped into a reaction chamber, where a catalyst, usually a silver or platinum screen, triggers decomposition, producing steam at over 600 °C (1,112 °F), which is expelled through a nozzle, generating thrust. H2O2 monopropellant produces a maximal specific impulse (Isp) of 161 s (1.6 kN·s/kg). Peroxide was the first major monopropellant adopted for use in rocket applications. Hydrazineeventually replaced hydrogen-peroxide monopropellant thruster applications primarily because of a 25% increase in the vacuum specific impulse.[79]Hydrazine (toxic) and hydrogen peroxide (less-toxic [ACGIH TLV 0.01 and 1 ppm respectively]) are the only two monopropellants (other than cold gases) to have been widely adopted and utilized for propulsion and power applications. The Bell Rocket Belt, reaction control systems for X-1, X-15, Centaur, Mercury, Little Joe, as well as the turbo-pump gas generators for X-1, X-15, Jupiter, Redstone and Viking used hydrogen peroxide as a monopropellant.
As a bipropellant, H2O2 is decomposed to burn a fuel as an oxidizer. Specific impulses as high as 350 s (3.5 kN·s/kg) can be achieved, depending on the fuel. Peroxide used as an oxidizer gives a somewhat lower Isp than liquid oxygen, but is dense, storable, noncryogenic and can be more easily used to drive gas turbines to give high pressures using an efficient closed cycle. It can also be used for regenerative cooling of rocket engines. Peroxide was used very successfully as an oxidizer in World War II German rocket motors (e.g. T-Stoff, containing oxyquinoline stabilizer, for both the Walter HWK 109-500 Starthilfe RATO externally podded monopropellant booster system, and for the Walter HWK 109-509 rocket motor series used for the Me 163B), most often used with C-Stoff in a self-igniting hypergolic combination, and for the low-cost British Black Knight and Black Arrow launchers.

In the 1940s and 1950s, the Hellmuth Walter KG-conceived turbine used hydrogen peroxide for use in submarines while submerged; it was found to be too noisy and require too much maintenance compared to diesel-electric power systems. Some torpedoes used hydrogen peroxide as oxidizer or propellant. Operator error in the use of hydrogen-peroxide torpedoes was named as possible causes for the sinkings of HMS Sidon and the Russian submarine Kursk SAAB Underwater Systems is manufacturing the Torpedo 2000. This torpedo, used by the Swedish Navy, is powered by a piston engine propelled by HTP as an oxidizer and kerosene as a fuel in a bipropellant system.
Other uses
Hydrogen peroxide has various domestic uses, primarily as a cleaning and disinfecting agent.
Glow sticks
Hydrogen peroxide reacts with certain di-esters, such as phenyl oxalate ester (cyalume), to produce chemiluminescence; this application is most commonly encountered in the form of glow sticks.
Some horticulturalists and users of hydroponics advocate the use of weak hydrogen peroxide solution in watering solutions. Its spontaneous decomposition releases oxygen that enhances a plant's root development and helps to treat root rot (cellular root death due to lack of oxygen) and a variety of other pests.
Fish aeration
Laboratory tests conducted by fish culturists in recent years have demonstrated that common household hydrogen peroxide can be used safely to provide oxygen for small fish. The hydrogen peroxide releases oxygen by decomposition when it is exposed to catalysts such as manganese dioxide.
Regulations vary, but low concentrations, such as 6%, are widely available and legal to buy for medical use. Most over-the-counter peroxide solutions are not suitable for ingestion. Higher concentrations may be considered hazardous and are typically accompanied by a Material Safety Data Sheet (MSDS). In high concentrations, hydrogen peroxide is an aggressive oxidizer and will corrode many materials, including human skin. In the presence of a reducing agent, high concentrations of H2O2 will react violently.
High-concentration hydrogen peroxide streams, typically above 40%, should be considered hazardous due to concentrated hydrogen peroxide's meeting the definition of a DOToxidizer according to U.S. regulations, if released into the environment. The EPA Reportable Quantity (RQ) for D001 hazardous wastes is 100 pounds (45 kg), or approximately 10 US gallons (38 L), of concentrated hydrogen peroxide.
Hydrogen peroxide should be stored in a cool, dry, well-ventilated area and away from any flammable or combustible substances. It should be stored in a container composed of non-reactive materials such as stainless steel or glass (other materials including some plastics and aluminium alloys may also be suitable).Because it breaks down quickly when exposed to light, it should be stored in an opaque container, and pharmaceutical formulations typically come in brown bottles that block light.
Hydrogen peroxide, either in pure or diluted form, can pose several risks, the main one being that it forms explosive mixtures upon contact with organic compounds.] Highly concentrated hydrogen peroxide itself is unstable and can cause a boiling liquid expanding vapour explosion (BLEVE) of the remaining liquid. Distillation of hydrogen peroxide at normal pressures is thus highly dangerous. It is also corrosive, especially when concentrated, but even domestic-strength solutions can cause irritation to the eyes, mucous membranes and skin. Swallowing hydrogen peroxide solutions is particularly dangerous, as decomposition in the stomach releases large quantities of gas (10 times the volume of a 3% solution), leading to internal bloating. Inhaling over 10% can cause severe pulmonary irritation.
With a significant vapour pressure (1.2 kPa at 50 °C]), hydrogen-peroxide vapour is potentially hazardous. According to U.S. NIOSH, the immediately dangerous to life and health (IDLH) limit is only 75 ppm. The U.S. Occupational Safety and Health Administration (OSHA) has established a permissible exposure limit of 1.0 ppm calculated as an 8-hour time-weighted average (29 CFR 1910.1000, Table Z-1). Hydrogen peroxide has also been classified by the American Conference of Governmental Industrial Hygienists (ACGIH) as a "known animal carcinogen, with unknown relevance on humans". For workplaces where there is a risk of exposure to the hazardous concentrations of the vapours, continuous monitors for hydrogen peroxide should be used. Information on the hazards of hydrogen peroxide is available from OSHA] and from the ATSDR.
Historical incidents
On 16 July 1934, in Kummersdorf, Germany, a propellant tank containing an experimental monopropellant mixture consisting of hydrogen peroxide and ethanol exploded during a test, killing three people.
During the Second World War, doctors in German concentration camps experimented with the use of hydrogen peroxide injections in the killing of human subjects.[
Several people received minor injuries after a hydrogen peroxide spill on board a flight between the U.S. cities of Orlando and Memphis on 28 October 1998.[
The Russian submarine K-141 Kursk sailed to perform an exercise of firing dummy torpedoes at the Pyotr Velikiy, a Kirov-class battlecruiser. On 12 August 2000, at 11:28 local time (07:28 UTC), there was an explosion while preparing to fire the torpedoes. The only credible report to date is that this was due to the failure and explosion of one of the Kursk's hydrogen peroxide-fueled torpedoes. It is believed that HTP, a form of highly concentrated hydrogen peroxide used as propellant for the torpedo, seeped through its container, damaged either by rust or in the loading procedure back on land where an incident involving one of the torpedoes accidentally touching ground went unreported. The vessel was lost with all hands. A similar incident was responsible for the loss of HMS Sidon in 1955.
On 15 August 2010, a spill of about 30 US gallons (110 L) of cleaning fluid occurred on the 54th floor of 1515 Broadway, in Times Square, New York City. The spill, which a spokesperson for the New York City fire department said was of hydrogen peroxide, shut down Broadway between West 42nd and West 48th streets as fire engines responded to the hazmat situation. There were no reported injuries.

Toxicity effects principally related to its corrosive properties.
Contact with combustibles may cause fire.
Decomposes yielding oxygen that supports combustion of organic matters and can cause overpressure if confined.
Corrosive to eyes, nose, throat, lungs and gastrointestinal tract. Page 2 / 7 MATERIAL SAFETY DATA SHEET Hydrogen Peroxide 20 to 40% POTENTIAL HEALTH EFFECTS: Corrosive to eyes, skin, nose, throat and lungs. May cause irreversible tissue damage to the eyes including blindness. May cause skin irritation. Inhalation :
Nose and throat irritation.
In case of repeated or prolonged exposure; risk of sore throat, nose bleeds, chronic bronchitis. Eyes :
Severe eye irritation ,watering,redness and swelling of the eyelids.
Risk of serious or permanent eye lesions. Skin contact :
Irritation and temporary whitening at contact area.
Risk of burns. Ingestion :
Paleness and cyanosis of the face.
Severe irritation, risk of burns and perforation of the gastrointestinal track accompanied by shock.
Excessive fluid in the mouth and nose, with risk of suffocation.
Risk of throat, edema (fluid in lungs) and suffocation.
Nausea , vomiting (bloody)
Risk of chemical pneumonitis from product inhalation. Page 3 / 7 MATERIAL SAFETY DATA SHEET Hydrogen Peroxide 20 to 40% 4. FIRST AID MEASURES Inhalation:
Remove to fresh air .
If breathing difficultly or discomfort occours,call physician. Eyes:
Immediately flush with water for at least 15 minutes,while keeping the eyelids open.
In the case of difficulty of opening the lids, administer an analgesic eye wash (oxybuprocaine).
Consult with an ophthalmologist in all cases. Skin:
Wash with large amounts of water.
If irritation persists, see a physician. Ingestion:
If swallowed ,drink plenty of water immediately to dilute.
Do not induce vomiting org ive anything by mouth to an unconscious person.
See physician. Notes to Physician : Hydrogen peroxide at these concentrations is a strong oxidant. Direct contact with the eye is likely to cause corneal damage especially if not washed immediately.Careful ophthalmologic evaluation is recommended and the possibility of local corticosteroid therapy should be considered. Because of the likelihood of corrosive effects on the gastrointestinal tract after ingestion, and the unlikelihood of systemic effects, attempts at evacuating the stomach via emesis induction or gastric lavage should be avoided. There is a remote possibility, however, that a nasogastric or orogastric tube may be required for the reduction of severe distension due to gas formation. Page 4 / 7 MATERIAL SAFETY DATA SHEET Hydrogen Peroxide 20 to 40% 5. FIRE FIGHTING MEASURES Extinguishing Media: Preferably water or water fog. Carbon dioxide and dry chemical may also be used. Fire / Explosion Hazards: Product is non-combustible. On decomposition H2O2 releases oxygen which may intensify fire. Fire Fighting Procedures: Any tank or container surrounded by fire should be flooded with water for cooling. Wear full protective clothing and selfcontained breathing apparatus. Flammable Limits: Non-combustible Sensitivity to Impact: No data available Sensitivity to Static Discharge: No data available 6. ACCIDENTAL RELEASE MEASURES
Dilute with large volume of water and hold in a pond or diked area until H2O2 decomposes.
Dispose according to methods outlined for waste disposal. 7. HANDLING AND STORAGE Handling:
Wear chemical splash-type monogoggles and full-face shield, impervious clothing, such as rubber, PVC, etc., and rubber or neoprene gloves and shoes.
Avoid cotton, wool and leather. Avoid excessive heat and contamination. Contamination may cause decomposition and generation of oxygen gas which could result in high pressures and possible container rupture.
Hydrogen peroxide should be stored only in vented containers and transferred only in a prescribed manner.
Never return unused hydrogen peroxide to original container, empty drums should be triple rinsed with water before discarding.
Utensils used for handling hydrogen peroxide should only be made of glass, stainless steel, aluminum or plastic. Storage:
Store drums in cool areas out of direct sunlight and away from combustibles.
Keep away from incompatible products.
Keep in container fitted with safety valve or vent.
Keep in original packaging ,closed.
Provide containment diking for storage of the packages and transfer installation. Page 5 / 7 MATERIAL SAFETY DATA SHEET Hydrogen Peroxide 20 to 40% 8. EXPOSURE CONTROLS / PERSONAL PROTECTION EXPOSURE LIMITS Chemical Name ACGIH OSHA Hydrogen peroxide 1ppm(TWA) 1ppm(PEL) Exposure Controls:
Ventilation should be provided to minimize the release of hydrogen peroxide vapors and mists into the work environment.
Spills should be minimized or confined immediately to prevent release into the work area. Remove contaminated clothing immediately and wash before reuse. Personal protective equipment: Eyes and face:
Use chemical splash-type monogoggles and a full-face shield made of polycarbonate, acetate, polycarbonate/acetate, PETG or thermoplastic. Hand protection:
Liquid proof rubber or neoprene gloves. Respiratory:
If concentrations in excess of 10ppm are expected use approved selfcontained breathing apparatus.
Do not use oxidizable sorbants such as activated carbon.


CAS No 7722-84-1
EC No 231-765-0
Synonyms : Perhydrol , Hyperox,Peroxide

Hidrojen peroksit, H2O2 formülü ile kimyasal bir bileşiktir. Saf haliyle, açık mavi, berrak bir sıvı, biraz daha akustik sudır. Hidrojen peroksit en basit peroksittir (oksijen-oksijen tekli bağa sahip bir bileşik). Oksitleyici, ağartma maddesi ve antiseptik olarak kullanılır. Konsantre hidrojen peroksit veya "yüksek-test peroksit", reaktif bir oksijen türevidir ve roketride bir itici olarak kullanılmıştır. Kimyasının dengesiz peroksit bağının doğası hakimdir.
Hidrojen peroksit kararsızdır ve baz veya katalizör varlığında yavaş yavaş ayrışır. Kararsızlığı nedeniyle, hidrojen peroksit tipik olarak zayıf asidik bir çözelti içinde bir dengeleyici ile depolanır. Hidrojen peroksit insan vücudu dahil biyolojik sistemlerde bulunur. Hidrojen peroksit kullanan veya ayrıştıran enzimler peroksidazlar olarak sınıflandırılır.

H2O2'nin kaynama noktası 150.2 ° C, sudan yaklaşık 50 ° C daha yüksek olarak tahmin edilmiştir. Pratikte, hidrojen peroksit bu sıcaklığa ısıtıldığında potansiyel olarak patlayıcı termal ayrışma geçirecektir. Düşük basınçta düşük basınç altında güvenle damıtılabilir.
Sulu çözümler
Sulu çözeltilerde hidrojen peroksit, su ve hidrojen peroksit molekülleri arasındaki hidrojen bağının etkilerinden dolayı saf malzemeden farklıdır. Hidrojen peroksit ve su, donma noktası depresyonu gösteren ötektik bir karışım oluşturur; Saf su, 0 ° C'lik bir donma noktasına ve .40.43 ° C'lik saf hidrojen peroksite sahiptir. Aynı karışımların kaynama noktası, her iki kaynama noktasının (125.1 ° C) ortalaması ile ilişkili olarak da bastırılır. 114 ° C'de gerçekleşir. Bu kaynama noktası saf sudan 14 ° C daha fazla ve saf hidrojen peroksidinkinden 36.2 ° C daha azdır.

Hidrojen peroksit (H2O2), kızılötesi spektroskopi ile gösterildiği gibi, (8) [9] C2 simetrisi ile birlikte, düzlemsel olmayan bir moleküldür. O - O bağının tek bir bağ olmasına rağmen, molekülün nispeten yüksek bir 2460 cm-1 (29.45 kJ / mol) dönme bariyeri vardır, [10] karşılaştırma için etan için rotasyonel bariyer 12.5 kJ / mol'dür. Arttırılmış bariyer, bitişik oksijen atomlarının yalnız çiftleri arasında itilmeye atfedilir ve atropizomerizm gösteren hidrojen peroksit ile sonuçlanır.
Gaz halindeki ve kristalin H2O2'nin moleküler yapıları, önemli ölçüde farklıdır. Bu fark, gaz halinde olmayan hidrojen bağının etkilerine atfedilir. H2O2'nin kristalleri, D44P4121 uzay grubu ile dörtgendir.

Analogları ile karşılaştırılması
Hidrojen peroksit, Hm - X - X - Hn bağlama düzenlemeleri ile birkaç yapısal analojiye sahiptir (su ayrıca karşılaştırma için gösterilmiştir). Bu serinin en yüksek (teorik) kaynama noktasına sahiptir (X = O, N, S). Erime noktası da oldukça yüksektir, hidrazin ve su ile karşılaştırılabilir olmakla birlikte, sadece hidroksilamin, özellikle kuvvetli hidrojen bağlamasının göstergesi olan önemli ölçüde daha kolay bir şekilde kristalleşir. Difosfan ve hidrojen disülfür, sadece zayıf hidrojen bağı gösterir ve hidrojen peroksite karşı çok az kimyasal benzerliğe sahiptir. Tüm bu analoglar termodinamik olarak kararsızdır. Yapısal olarak, analogların hepsi, bitişik yalnız çiftler arasındaki itme nedeniyle benzer eğik yapıları benimserler.
Alexander von Humboldt, ilk sentetik peroksitlerden biri olan baryum peroksiti, 1799 yılında havayı parçalama girişimlerinin bir yan ürünü olarak sentezlemiştir.
On dokuz yıl sonra Louis Jacques Thénard, bu bileşiğin, daha önce bilinmeyen bir bileşik olan ve daha sonra hidrojen peroksit olarak bilinen oksidize su olarak tanımlanan bir bileşimin hazırlanmasında kullanılabileceğini kabul etti. [13] [14] Bu işlemin geliştirilmiş bir versiyonu hidroklorik asit kullanmış, ardından baryum sülfat yan ürününü çökeltmek için sülfürik asit eklenmiştir. Thénard'ın süreci, 19. yüzyılın sonundan 20. yüzyılın ortalarına kadar kullanılmıştır.

Thechard ve Joseph Louis Gay-Lussac 1811'de sentezlenmiş sodyum peroksit sentezlenmiştir. Peroksitlerin ve tuzlarının doğal boyalar üzerindeki ağartma etkisi o dönemde bilinmiştir, ancak peroksitlerin endüstriyel üretiminin erken teşebbüsleri başarısız olmuş ve ilk bitki hidrojen peroksit üretmiştir. Berlin'de 1873. Hidrojen peroksitin sentezinin sülfürik asitle elektroliz yoluyla keşfi, daha verimli elektrokimyasal bir yöntem ortaya koymuştur. İlk olarak 1908 yılında Weißenstein, Carinthia, Avusturya'da sanayiye geçmiştir. Halen kullanılmakta olan antrakinon süreci, 1930'larda Ludwigshafen'deki Alman kimya üreticisi IG Farben tarafından geliştirilmiştir. Sentez yöntemlerinde artan talep ve iyileştirmeler, 1950 yılında yıllık hidrojen peroksit üretiminin, 1960'da 100.000 tondan 1970'e 300.000 tona çıkmasına neden oldu. 1998 itibariyle 2,7 milyon tona ulaştı.
Saf hidrojen peroksitin uzun süre dengesiz olduğuna inanılıyordu, çünkü bunu sentez sırasında mevcut olan sudan ayırmak için ilk denemeler başarısız oldu. Bu kararsızlık, hidrojen peroksidin ayrışmasını katalize eden safsızlıkların (geçiş metali tuzları) izlerinden kaynaklanıyordu. Saf hidrojen peroksit ilk kez 1894'te keşfedildi - keşfettikten yaklaşık 80 yıl sonra - bunu vakum damıtma yoluyla üreten Richard Wolffenstein yaptı.
Hidrojen peroksitin moleküler yapısının belirlenmesi çok zor olduğunu kanıtladı. 1892'de İtalyan fizik kimyacısı Giacomo Carrara (1864-1925) moleküler kütlesini, moleküler formülünün H2O2 olduğunu doğrulayan donma noktası depresyonu ile belirledi. En az yarım düzine hipotetik moleküler yapı mevcut kanıtlarla tutarlı görünmektedir. 1934 yılında, İngiliz matematikçi fizikçi William Penney ve İskoç fizikçi Gordon Sutherland, şu anda kabul edilene çok benzeyen hidrojen peroksit için bir moleküler yapı önerdi.


Daha önce, hidrojen peroksit, sülfürik asit içinde bir amonyum bisülfat (NH4HS04) çözeltisinin elektroliziyle elde edilen amonyum peroksidisülfatın hidrolizi yoluyla endüstriyel olarak hazırlanmıştır:
(NH4) 2S2O8 + 2 H20 → H202 + 2 (NH4) HS04
Bugün, hidrojen peroksit neredeyse 1936'da resmileştirilmiş ve 1939'da patentlenmiş olan antrakinon işlemiyle hemen hemen üretilmiştir. Genellikle bir antrakinonun (2-etilantrakinon veya 2-amil türevi) tipik olarak tekabül eden antrahidrokinona indirgenmesi ile başlar. bir paladyum katalizörü üzerinde hidrojenleme ile; Antrahidrokinon daha sonra bir başlangıç ürünü olarak hidrojen peroksit ile başlangıç antrakinonunu yeniden oluşturmak için oto-oksidasyona uğrar. Ticari işlemlerin çoğu, sıkıştırılmış havanın, türetilmiş antrasenin bir çözeltisi içinden köpürmesiyle oksidasyona ulaşır, böylece havada bulunan oksijen, hidrojen peroksit vererek ve antrakinonu yeniden üreterek, değişken hidrojen atomlarıyla (hidroksi gruplarının) reaksiyona girer. Hidrojen peroksit daha sonra ekstre edilir ve antrakinon türevi, bir metal katalizörü varlığında hidrojen gazı kullanılarak dihidroksi (antrasen) bileşiğine geri indirilir. Döngü daha sonra kendini tekrar eder.

Süreç için basitleştirilmiş genel denklem basittir:
H2 + O2 → H2O2
Sürecin ekonomisi, kinin (pahalı olan) ve özütleme çözücülerinin ve hidrojenasyon katalizörünün etkili geri dönüşümüne büyük ölçüde bağımlıdır.
Doğrudan elementlerden hidrojen peroksit üretmek için bir süreç uzun yıllar ilgi çekmiştir. Hidrojenin oksijen ile reaksiyonu termodinamik olarak su üretimini desteklediği için, doğrudan sentezin elde edilmesi zordur. Doğrudan sentezleme sistemleri geliştirilmiştir, bunların çoğu ince dağıtılmış metal katalizörleri etrafındadır. Bunların hiçbiri henüz endüstriyel ölçekli sentez için kullanılabilecekleri bir noktaya ulaşmadı.

Hidrojen peroksit en yaygın olarak su içinde bir çözelti olarak bulunur. Tüketiciler için genellikle eczanelerden% 3 ve 6 oranında konsantrasyonlarda bulunur. Konsantrasyonlar bazen üretilen oksijen gazının hacmi cinsinden tanımlanmaktadır; 20 hacimli bir çözeltiden bir mililitre tamamen ayrıştığında yirmi mililitre oksijen gazı üretir. Laboratuar kullanımı için, ağırlıkça% 30 solüsyon en yaygın olanıdır. % 70'den% 98'e kadar ticari kaliteler de mevcuttur, ancak% 68'ten fazla hidrojen peroksidin çözeltilerinin tamamen buhar ve oksijene dönüştürülme potansiyeline bağlı olarak (konsantrasyon% 68'in üzerine çıktıkça artan buharın sıcaklığı ile) Bu dereceler potansiyel olarak çok daha tehlikelidir ve özel depolama alanlarında özel bakım gerektirir. Alıcılar genellikle ticari üreticiler tarafından denetime izin vermelidir.
1994'te H2O2 dünya üretimi 1,9 milyon ton civarındaydı ve 2006'da% 70 veya daha az bir konsantrasyonda 2,2 milyona çıktı. Bu yılda dökme% 30 H2O2, "% 100 temeli" ile yaklaşık 0.54 USD / kg, 1.50 USD / kg'a (0.68 USD / lb) eşdeğer sattı.

Hidrojen peroksit termodinamik olarak kararsızdır ve and98,2 kJ / mol andH ve .5S 70,5 J / (mol · K) ile su ve oksijen oluşturacak şekilde ayrışır:
2 H2O2 → 2 H2O + O2
Ayrışma oranı, en yüksek stabiliteyi gösteren serin, seyreltik, asidik çözeltiler ile yükselen sıcaklık, konsantrasyon ve pH ile artar. Ayrışma çoğu geçiş metali ve bunların bileşikleri (örneğin manganez dioksit, gümüş ve platin) dahil olmak üzere çeşitli bileşikler ile katalize edilir. [27] Fe2 + gibi belirli metal iyonları
veya Ti3 +
ayrışmanın (HO ·) ve (HOO ·) oluşması gibi serbest radikallerle farklı bir yol almasına neden olabilir. Metalik olmayan katalizörler arasında özellikle hızlı bir şekilde reaksiyona giren ve fil diş macunu deneyinin temelini oluşturan potasyum iyodür bulunmaktadır. Hidrojen peroksit de enzim katalaz tarafından biyolojik olarak ayrıştırılabilir. Hidrojen peroksitin ayrışması oksijen ve ısıyı serbest bırakır; Bu tehlikeli olabilir, yanıcı bir madde üzerinde yüksek konsantrasyonlu hidrojen peroksit dökülme anında yangına neden olabilir.

Redoks reaksiyonları
Hidrojen peroksit, pH'a bağlı olarak oksitleyici ve indirgen özellikler sergiler.
Asidik solüsyonlarda, H2O2, laboratuardaki cam malzemeden organik lekeleri çıkarmak için kullanıldığında bilinen en güçlü oksitleyicilerinden biridir. Piranha çözeltisi olarak adlandırılır ve klor, klor dioksit ve potasyum permanganattan daha güçlüdür. Ayrıca, kataliz ile H2O2, yüksek derecede reaktif olan hidroksil radikallerine (OH) dönüştürülebilir.

Asitli çözeltilerde Fe2 +, Fe3 + 'ya oksitlenir (oksitleyici bir madde gibi davranan hidrojen peroksit):
2 Fe2 + (aq) + H2O2 + 2 H + (aq) → 2 Fe3 + (aq) + 2 H20 (l)
ve sülfit (SO2-3) sülfat (SO2-4) 'e oksitlenir. Bununla birlikte, potasyum permanganat, asidik H2O2 ile Mn2 + 'ya indirgenmiştir. Bununla birlikte, alkali koşullar altında, bu reaksiyonların bazıları tersine; örneğin, Mn2 + Mn4 + 'ya (Mn02 olarak) oksitlenir.
Bazik çözeltide, hidrojen peroksit çeşitli inorganik iyonları azaltabilir. Bir indirgeyici ajan olarak davrandığında oksijen gazı da üretilir. Örneğin, hidrojen peroksit, laboratuarda oksijen hazırlamak için uygun bir yöntem olan sodyum hipoklorit ve potasyum permanganatı azaltacaktır:
NaOCI + H2O2 → O2 + NaCI + H2O2 KMn04 + 3 H202 → 2 Mn02 + 2 KOH + 2 H20 + 3 O2

Organik reaksiyonlar
Hidrojen peroksit sıklıkla oksitleyici bir madde olarak kullanılır. Örnek tiyoeterlerin sülfoksitlere oksidasyonu
Ph - S - CH3 + H2O2 → Ph - S (O) -CH3 + H2O
Alkalin hidrojen peroksit, akrilik asit türevleri gibi elektron eksikli alkenlerin epoksidasyonu ve alkilboranların alkollere oksidasyonu için, hidroborasyon-oksidasyonun ikinci aşaması için kullanılır. Dakin oksidasyon prosesinde de ana reaktiftir.
Diğer peroksit bileşiklerine öncü
Hidrojen peroksit, birçok metal ile hidroperoksit veya peroksit tuzları oluşturan zayıf bir asittir.
Aynı zamanda metal oksitleri karşılık gelen peroksitler haline dönüştürür. Örneğin, hidrojen peroksit ile muamele üzerine, kromik asit (CrO3 + H2SO4) dengesiz bir mavi peroksit CrO (O2) 2 oluşturur.

Bu tür reaksiyon peroksanyonları üretmek için endüstriyel olarak kullanılır. Örneğin boraks ile reaksiyon, çamaşır deterjanlarında kullanılan bir ağartıcı olan sodyum perbotata yol açar:
Na2B4O7 + 4 H202 + 2 NaOH → 2 Na2B204 (OH) 4 + H20
H2O2, karboksilik asitleri (RCO2H), oksitleyici maddeler olarak kullanılan peroksi asitlere (RC (O) O2H) dönüştürür. Hidrojen peroksit aseton peroksit oluşturmak için asetonla ve trioksidan oluşturmak için ozonla reaksiyona girer. Hidrojen peroksit üre (hidrojen peroksit - üre), sodyum karbonat (sodyum perkarbonat) ve diğer bileşiklerle stabil katkılar oluşturur. [30] Trifenilfosfin oksit ile bir asit-baz eklentisi, bazı reaksiyonlarda H2O2 için yararlı bir "taşıyıcı" dır.
Peroksit anyonu, hidroksitten daha güçlü bir nükleofandır ve hidroksilin, örn. perboratlar ve perkarbonatlar oluşturur. Sodyum perborat ve sodyum perkarbonat, önemli tüketici ve endüstriyel ağartma maddeleridir; Hidrojen peroksit stabilize eder ve yan reaksiyonları sınırlarlar (örneğin aşağıdaki indirgeme ve ayrışma notu). Peroksit anyon üre, hidrojen peroksit-üre ile bir eklenti oluşturur.
Hidrojen peroksit, bir oksitleyici ajan ve indirgeyici bir maddedir. Hidrojen peroksidin sodyum hipoklorit ile oksidasyonu tekli oksijen verir. Bir ferrik iyonun hidrojen peroksit ile net reaksiyonu bir ferro iyonu ve oksijendir. Bu, tek elektron oksidasyonu ve hidroksil radikalleri aracılığıyla ilerler. Bu, bazı organik kimya oksidasyonlarında, örn. Fenton reaktifi içinde. Sadece katalitik miktarda demir iyonu gereklidir, çünkü peroksit de demir içeren demir iyonunu oksitler. Hidrojen peroksit ve permanganat veya manganez dioksitin net reaksiyonu, manganöz iyondur; Bununla birlikte, peroksit harcanana kadar bazı manganöz iyonlar reaksiyon katalitik hale getirmek için yeniden oksitlenir. Bu, ortak monopropellant roketlerinin temelini oluşturur.

Biyolojik fonksiyon

Hidrojen peroksit insan ve hayvanlarda biyokimyasal süreçlerde kısa ömürlü bir ürün olarak oluşur ve hücreler için toksiktir. Toksisite, proteinlerin, membran lipitlerinin ve DNA'nın peroksit iyonları tarafından oksitlenmesinden kaynaklanır. SOD (süperoksit dismutaz) adı verilen biyolojik enzimlerin sınıfı, neredeyse tüm canlı hücrelerde önemli bir antioksidan madde olarak geliştirilmiştir. Süperoksitin oksijen ve hidrojen peroksite orantısızlığını arttırırlar, bu da daha sonra enzim katalazı tarafından oksijen ve suya hızla ayrıştırılır.

Süperoksit dismutaz (SOD) ile hidrojen peroksit oluşumu
Peroksizomlar hemen hemen tüm ökaryotik hücrelerde bulunan organellerdir. Çok uzun zincirli yağ asitleri, dallı zincirli yağ asitleri, D-amino asitler, poliaminler ve plazmojenlerin biyosentezi, memeli beyinlerinin ve akciğerlerinin normal işlevi için kritik olan eterfosfolipidlerin katabolizmasında rol oynarlar. Oksidasyon üzerine, aşağıdaki süreçte hidrojen peroksit üretirler.

FAD = flavin adenin dinükleotit
Başka bir peroksizomal enzim olan Katalaz, bu H2O2'yi, peroksidasyon reaksiyonu yoluyla, fenoller, formik asit, formaldehit ve alkol gibi diğer substratları oksitlemek için kullanır, böylece proseste zehirli hidrojen peroksit ortadan kaldırılır.
Bu reaksiyon, peroksizomların kanın içine giren çeşitli toksik maddeleri nötralize ettiği karaciğer ve böbrek hücrelerinde önemlidir. Etanol insanlarının bir kısmı bu şekilde asetaldehide oksitlenir. Ayrıca H2O2 fazlalığı hücrede biriktiğinde, katalaz bu reaksiyonu yoluyla H2O'ya dönüştürür:
Hidrojen peroksidin bir başka kaynağı, hipoksantin veren adenosin monofosfatın bozulmasıdır. Hipoksantin daha sonra okside olarak ilk önce ksantin ve daha sonra ürik aside katabolize edilir ve reaksiyon ksantin oksidaz enzimi tarafından katalizlenir:

Guanosin monofosfatın bozunması, bir ara ürün olarak ksantin elde edilmesini sağlar ve daha sonra hidrojen peroksit oluşumuyla birlikte ürik aside dönüşür. Deniz kestanesi yumurtaları, bir sperm tarafından döllenmeden kısa bir süre sonra, hidrojen peroksit üretirler. Daha sonra hızlı bir şekilde OH-radikallerine ayrıştırılır. Radikaller, yumurtaları koruyucu bir polimer tabakasıyla çevreleyen radikal polimerizasyonun başlatıcısı olarak hizmet ederler.

Dünyadaki hidrojen peroksit üretiminin yaklaşık% 60'ı kağıt hamuru ve kağıt ağartma için kullanılmaktadır.
İkinci büyük endüstriyel uygulama, çamaşır deterjanlarında hafif ağartıcılar olarak kullanılan sodyum perkarbonat ve sodyum perboratın üretilmesidir. Sodyum karbonat ve hidrojen peroksitin bir katkısı olan sodyum perkarbonat, bu tür ürünlerdeki aktif içeriktir.

OxiClean ve Tide çamaşır deterjanı olarak. Suda çözündüğünde, hidrojen peroksit ve sodyum karbonat açığa çıkarır:
2 Na2C03 · 3 H202 → 2 Na2C03 + 3 H202
Bu ağartıcı maddeler, kendileri tarafından sadece 60 ° C (140 ° F) veya daha yüksek yıkama sıcaklıklarında etkilidir ve bu nedenle genellikle daha düşük sıcaklıklarda temizliği kolaylaştıran ağartma maddesi etkinleştiricileri ile birlikte kullanılır.

Organik bileşiklerin üretimi
Yüksek hacimli bir örnek olan dibenzoil peroksitli çeşitli organik peroksitlerin üretiminde kullanılır. Polimerizasyonlarda, bir un ağartma maddesi olarak ve akne tedavisi olarak kullanılır. Perasetik asit ve meta-kloroperoksibenzoik asit gibi peroksi asitler de hidrojen peroksit kullanılarak üretilir. Hidrojen peroksit, aseton peroksit gibi organik peroksit bazlı patlayıcılar oluşturmak için kullanılmıştır.


% 35 H2O2'ye maruz kaldıktan kısa bir süre sonra cilt
Organik pisliklerin giderilmesi için bazı atık su arıtma işlemlerinde hidrojen peroksit kullanılır. Gelişmiş oksidasyon işleminde, Fenton reaksiyonu yüksek oranda reaktif hidroksil radikali (OH) verir. Bu, aromatik veya halojenlenmiş bileşikler gibi normalde sağlam olanları da içine alan organik bileşikleri bozar. Ayrıca, atıkta bulunan kükürt bazlı bileşikleri de oksitleyebilir; genellikle kokularını azalttığından faydalıdır.
Hidrojen peroksit, cerrahi aletler de dahil olmak üzere çeşitli yüzeylerin sterilizasyonu için kullanılabilir ve oda sterilizasyonu için bir buhar (VHP) olarak kullanılabilir, H2O2 virüslere, bakterilere, mayalara ve bakteriyel sporlara karşı geniş spektrumlu etkinlik gösterir. Gram-pozitif karşısında Gram-negatif bakterilere göre daha fazla aktivite görülür; bununla birlikte, katalazın veya diğer peroksidazların bu organizmaların varlığı, düşük konsantrasyonların varlığında toleransı arttırabilir. Sporisidal aktivite için daha yüksek H2O2 konsantrasyonları (% 10 ila 30) ve daha uzun temas süreleri gereklidir.

Hidrojen peroksit, klor bazlı ağartma maddelerine çevre açısından güvenli bir alternatif olarak görülür, çünkü oksijen ve su oluşturmak üzere bozunur ve genellikle ABD Gıda ve İlaç Dairesi (FDA) tarafından bir antimikrobiyal madde olarak güvenli olarak kabul edilir.
Tarihsel olarak hidrojen peroksit, kısmen düşük maliyeti ve diğer antiseptiklere kıyasla hızlı bulunabilirliği nedeniyle yaraları dezenfekte etmek için kullanıldı. Şimdi yeni oluşmuş cilt hücrelerini yok ettiği için iyileşmeyi engellediği ve skarlaşmayı indüklediği düşünülmektedir. Sadece çok düşük bir H2O2 konsantrasyonu iyileşmeyi indükleyebilir ve sadece tekrar tekrar uygulanmazsa. Cerrahi kullanım, gaz embolisi oluşumuna yol açabilir. Buna rağmen, birçok gelişmekte olan ülkede hala yara tedavisi için kullanılmaktadır.
Hidrojen peroksidin seyreltik çözeltilerine dermal maruz kalması, kılcal damarlardaki oksijen kabarcıklarının neden olduğu mikroembolizme bağlı olarak cildin beyazlaşmasına veya ağartılmasına neden olur.
Kozmetik uygulamaları
İnsan saçı ağartmak için seyreltilmiş H2O2 (% 1.9 ila% 12 arasında) amonyum hidroksit ile karıştırılır. Kimyasal ağartma özelliği, adını "peroksit sarışın" ifadesine borçludur. Hidrojen peroksit de diş beyazlatma için kullanılır. Çoğu beyazlatıcı diş macununda bulunabilir. Hidrojen peroksit diş hafifliği ve renk tonu parametrelerini içeren pozitif sonuçlar göstermiştir. Dişin renginin daha hafif hale geldiği yerde, renkli pigmentleri emaye üzerine oksitleyerek çalışır. Hidrojen peroksit, ev yapımı bir diş macunu yapmak için kabartma tozu ve tuz ile karıştırılabilir.
Hidrojen peroksit akneyi tedavi etmek için kullanılabilir, ancak benzoil peroksit daha yaygın bir tedavi şeklidir.
Alternatif tıpta kullanım
Alternatif tıp uygulayıcıları, amfizem, grip, AIDS ve kanser gibi çeşitli durumlar için hidrojen peroksidin kullanımını savunmuşlardır, ancak etkinliğe dair bir kanıt yoktur ve bazı durumlarda ölümcül olabilir.

Uygulamada, günlük olarak hidrojen peroksit tüketimi, ya ağızdan ya da enjeksiyon yoluyla yapılmakta ve genel olarak, iki temel prensibe dayanmaktadır. İlk olarak, bu hidrojen peroksit doğal olarak enfeksiyonla mücadele etmek için vücut tarafından üretilir; ikincisi, insan patojenleri (kanser dahil: Warburg hipotezi de dahil) anaerobiktir ve oksijen bakımından zengin ortamlarda yaşayamaz. Bu nedenle, hidrojen peroksitin yutulması veya enjeksiyonu, vücut içinde artan oksijen seviyelerine ek olarak bağışıklık tepkisini taklit ederek hastalığı öldürdüğüne inanılmaktadır. Bu, ozon tedavisi ve hiperbarik oksijen tedavisi gibi diğer oksijen bazlı tedavilere benzer hale getirir.
Hidrojen peroksit tedavisinin etkinliği ve güvenilirliği bilimsel olarak şüphelidir. Hidrojen peroksit, bağışıklık sistemi tarafından ancak dikkatli bir şekilde kontrol edilir. Fagosit denilen hücreler patojenleri içine alır ve daha sonra onları yok etmek için hidrojen peroksit kullanırlar. Peroksit hem hücre hem de patojen için zehirlidir ve bu nedenle fagosom adı verilen özel bir bölme içinde tutulur. Serbest hidrojen peroksit, oksidatif stresle karşılaştığı dokulara zarar verir; Ayrıca kanser nedeni olarak önerilen bir süreç. Hidrojen peroksit tedavisinin hücresel oksijen seviyelerini artırdığı iddiası desteklenmemiştir. Uygulanan miktarların, normal solunumdan elde edilene kıyasla çok az ek oksijen sağlaması beklenir. Aynı zamanda, tümörün hipoksiyası olarak bilinen bir durum olan kan kaynağı zayıf olduğu için bir tümör içindeki kanser hücreleri etrafındaki oksijen seviyesinin yükseltilmesinin zor olduğu da belirtilmelidir.
% 3'lük bir konsantrasyonda büyük miktarda oral hidrojen peroksit dozları, ağız, boğaz ve karın yanı sıra karın ağrısı, kusma ve ishale karşı tahrişe ve kabarmaya neden olabilir. İntravenöz hidrojen peroksit enjeksiyonu birkaç ölümle ilişkilendirilmiştir.
Amerikan Kanser Topluluğu, "hidrojen peroksitin güvenli, etkili veya faydalı bir kanser tedavisi olduğuna dair hiçbir bilimsel kanıt yoktur." Ayrıca, tedavi ABD FDA tarafından onaylanmamıştır.

Yüksek konsantrasyonlu H2O2, "yüksek-test peroksit" (HTP) olarak adlandırılır. Monopropellant (yakıtla karıştırılmamış) veya bipropellant roketin oksitleyici bileşeni olarak kullanılabilir. Monopropellant olarak kullanılması% 70-98 konsantrasyon hidrojen peroksidin buhar ve oksijene ayrışmasından yararlanır. İtici bir reaksiyon haznesine pompalanır, burada bir katalizör, genellikle bir gümüş veya platin elek, bir kopukluktan itilerek itme üreten 600 ° C'nin (1,112 ° F) üzerinde buhar üreten, ayrışmayı tetikler. H2O2 monopropellant, 161 s'lik (1.6 kN · s / kg) bir maksimum spesifik dürtü (Isp) üretir. Peroksit roket uygulamalarında kullanılan ilk büyük monopropellanttır. Hidrazin ile ikame edilmiş hidrojen peroksit monopropellant itici uygulamalarında esas olarak vakum spesifik dürtüde% 25'lik bir artış nedeniyle [79] Hidrazin (toksik) ve hidrojen peroksit (daha az toksik [sırasıyla ACGIH TLV 0.01 ve 1 ppm]) tek iki monopropellanttır. (soğuk gazlar haricinde) tahrik ve güç uygulamaları için yaygın olarak benimsenmiş ve kullanılmıştır. Bell Rocket Belt, X-1, X-15, Centaur, Mercury, Little Joe için reaksiyon kontrol sistemleri ve X-1, X-15, Jupiter, Redstone ve Viking için turbo-pompa gaz jeneratörleri hidrojen peroksit kullanmıştır. monopropellant olarak.
Bir iki bileşenli olarak, H2O2 bir yakıtı oksitleyici olarak yakmak için ayrıştırılır. Yakıta bağlı olarak 350 s (3.5 kN · s / kg) kadar yüksek hassasiyetler elde edilebilir. Oksitleyici olarak kullanılan peroksit, sıvı oksijenden biraz daha düşük bir Isp verir, ancak yoğun, depolanabilir, non-homojeniktir ve verimli bir kapalı çevrim kullanarak yüksek basınç vermek üzere gaz türbinlerini tahrik etmek için daha kolay kullanılabilir. Roket motorlarının rejeneratif soğutması için de kullanılabilir. Peroksit, II. Dünya Savaşı Alman roket motorlarında bir oksitleyici olarak çok başarılı bir şekilde kullanılmıştır (örneğin, Walter HWK 109-500 Starthilfe RATO'nun dıştan kaplamalı monopropellant güçlendirici sistemi ve Walter HWK 109-509 roketi için oksikinolin stabilizatörü içeren T-Stoff Motor serisi, Me-163B için kullanılır, genellikle C-Stoff ile kendini tutuşan bir hipergolik kombinasyonda ve düşük maliyetli İngiliz Black Knight ve Black Arrow rampaları için kullanılır.

1940'larda ve 1950'lerde, Hellmuth Walter KG tarafından tasarlanan türbin sualtı sırasında denizaltılarda kullanılmak üzere hidrojen peroksit kullanmıştır; Dizel-elektrik güç sistemlerine kıyasla çok gürültülü olduğu ve çok fazla bakım gerektirdiği tespit edildi. Bazı torpidolar, oksitleyici veya itici olarak hidrojen peroksit kullanmışlardır. Hidrojen-peroksit torpidolarının kullanımındaki operatör hatası, HMS Sidon ve Rus denizaltı Kursk SAAB Sualtı Sistemlerinin batması için muhtemel nedenler olarak adlandırıldı. Torpedo 2000 üretildi. İsveç Donanması tarafından kullanılan bu torpido, bir piston motoruyla çalışıyor HTP tarafından bir oksitleyici ve bir bipropellant sistemindeki yakıt olarak kerosen olarak tahrik edilir.
Diğer kullanımlar
Hidrojen peroksit, öncelikle temizlik ve dezenfeksiyon maddesi olarak çeşitli evsel kullanımlara sahiptir.
Hidrojen peroksit, kemilüminesans üretmek için fenil oksalat ester (cyalume) gibi bazı di-esterlerle reaksiyona girer; Bu uygulama en yaygın olarak kızdırma çubukları şeklinde görülür.
Bazı bahçıvanlar ve hidroponik kullanıcılar, sulama çözeltilerinde zayıf hidrojen peroksit çözeltisinin kullanımını savunmaktadır. Kendiliğinden ayrışması, bitkinin kök gelişimini hızlandıran oksijeni serbest bırakır ve kök çürüklüğünün (oksijen eksikliğine bağlı hücresel kök ölümü) ve çeşitli başka zararlıların tedavisine yardımcı olur.
Balık havalandırma
Balık kültürü uzmanları tarafından son yıllarda yapılan laboratuvar testleri, yaygın ev hidrojen peroksidin küçük balıklar için oksijen sağlamak için güvenli bir şekilde kullanılabileceğini göstermiştir. Hidrojen peroksit, manganez dioksit gibi katalizörlere maruz kaldığında oksijeni ayrıştırarak oksijeni serbest bırakır.

Düzenlemeler değişir, ancak% 6 gibi düşük konsantrasyonlar, tıbbi kullanım için satın almak için yaygın olarak kullanılabilir ve yasaldır. Çoğu reçetesiz peroksit çözeltileri, yutma için uygun değildir. Daha yüksek konsantrasyonlar tehlikeli olarak kabul edilebilir ve tipik olarak bir Malzeme Güvenlik Veri Sayfası (MSDS) ile birlikte sunulur. Yüksek konsantrasyonlarda hidrojen peroksit agresif bir oksitleyicidir ve insan cildi de dahil olmak üzere birçok materyali paslandıracaktır. Bir indirgeyici maddenin varlığında, yüksek H2O2 konsantrasyonları şiddetli tepki verecektir.
Tipik olarak% 40'ın üzerinde olan yüksek konsantrasyonlu hidrojen peroksit akımları, konsantre hidrojen peroksitin, çevreye bırakılmışsa, ABD yönetmeliklerine göre bir DOToksidizör tanımını karşılamasından dolayı tehlikeli olarak kabul edilmelidir. D001 tehlikeli atıklar için EPA Reportable Quantity (RQ), 100 pound (45 kg) veya yaklaşık 10 US galon (38 L) konsantre hidrojen peroksittir.
Hidrojen peroksit, serin, kuru, iyi havalandırılmış bir alanda ve yanıcı veya yanıcı maddelerden uzakta depolanmalıdır. Paslanmaz çelik veya cam gibi reaktif olmayan malzemelerden oluşan bir kapta (bazı plastikler ve alüminyum alaşımlar da dahil olmak üzere başka malzemeler de kullanılabilir) oluşan bir kapta depolanmalıdır. Çünkü ışığa maruz kaldığında hızlı bir şekilde parçalandığı için, bir opak kap ve farmasötik formülasyonlar tipik olarak ışığı bloke eden kahverengi şişeler halinde gelir.

Saf ya da seyreltilmiş formda hidrojen peroksit, çeşitli risklere yol açabilir; ana bileşen, organik bileşiklerle temas ettiğinde patlayıcı karışımlar oluşturmasıdır.] Yüksek konsantrasyonlu hidrojen peroksitin kendisi kararsızdır ve buhar patlamasmı artıran bir kaynayan sıvıya neden olabilir (BLEVE) kalan sıvının Hidrojen peroksidin normal basınçlarda damıtılması bu nedenle çok tehlikelidir. Özellikle yoğunlaştığı zaman, aşındırıcıdır, ancak ev içi kuvvetli çözeltiler bile gözler, mukoza ve deride tahrişe neden olabilir. Hidrojen peroksit solüsyonlarının yutulması özellikle tehlikelidir, çünkü midede parçalanma büyük miktarlarda gaz açığa çıkarır (% 3'lük bir çözeltinin 10 katı kadar), iç şişkinliğe yol açar. % 10'un üzerinde teneffüs edilmesi ciddi pulmoner irritasyona neden olabilir.
Önemli bir buhar basıncıyla (50 ° C'de 1.2 kPa), hidrojen-peroksit buharı potansiyel olarak tehlikelidir. ABD NIOSH'a göre, can ve sağlık için hemen tehlikeli (IDLH) sınır sadece 75 ppm'dir. ABD İş Sağlığı ve Güvenliği İdaresi (OSHA), 8 saatlik zaman ağırlıklı ortalama (29 CFR 1910.1000, Tablo Z-1) olarak hesaplanan, 1,0 ppm'lik izin verilen bir maruz kalma sınırını belirlemiştir. Hidrojen peroksit de Amerikan Hükümeti Endüstriyel Hijyenistler Konferansı (ACGIH) tarafından "insanlar üzerinde bilinmeyen bir hayvan karsinojeni" olarak sınıflandırılmıştır. Buharların tehlikeli konsantrasyonlarına maruz kalma riski bulunan işyerlerinde, hidrojen peroksit için sürekli monitörler kullanılmalıdır. Hidrojen peroksitin tehlikeleri hakkında bilgi OSHA] ve ATSDR'den temin edilebilir.

Tarihsel olaylar
16 Temmuz 1934 tarihinde Almanya'nın Kummersdorf şehrinde, hidrojen peroksit ve etanolden oluşan deneysel bir monopropellant karışımı içeren bir itici tank, bir test sırasında patladı ve üç kişiyi öldürdü.
İkinci Dünya Savaşı sırasında, Alman toplama kamplarındaki doktorlar, insan deneklerinin öldürülmesinde hidrojen peroksit enjeksiyonlarının kullanımını denedi.
Birkaç kişi, 28 Ekim 1998'de ABD'nin Orlando ve Memphis kentleri arasında bir uçuşta hidrojen peroksit dökülmesinden sonra küçük yaralandı.
Rus denizaltısı K-141 Kursk, Kirov sınıfı bir kundak tüfeğindeki Pyotr Velikiy'de bir kukla torpido ateşleme egzersizi gerçekleştirdi. 12 Ağustos 2000'de, saat 11: 28'te yerel saatte (07:28 UTC) torpidoları ateşlemeye hazırlanırken bir patlama oldu. Bugüne kadarki tek güvenilir rapor, bunun Kursk'ın hidrojen peroksit yakıtlı torpidolarından birinin başarısızlığı ve patlamasına bağlı oluşudur. Torpido için itici olarak kullanılan yüksek konsantrasyonlu hidrojen peroksitin bir şekli olan HTP'nin, kabından sızdığı ya da toprak altında bulunan torpidolardan birinin meydana geldiği bir olayın bildirilmediği yerlere geri gönderildiği ya da paslanmaya ya da yükleme işlemine zarar verdiği düşünülür. . Gemi tüm ellerle kayboldu. Benzer bir olay 1955'te HMS Sidon'un kaybından sorumluydu.
15 Ağustos 2010'da, New York City'de Times Meydanı'nda 1515 Broadway'in 54. katında yaklaşık 30 galonluk (110 L) temizlik sıvısı dökülmüştür. New York Şehri itfaiyesinin sözcüsünün hidrojen peroksit olduğunu söyleyen sızıntı, West 42 ve West 48 sokakları arasında Broadway'i durdurdu ve yangın motorları tehlikeli duruma tepki verdi. Bildirilen herhangi bir yaralanma olmamıştır.

Esas olarak korozif özellikleriyle ilgili toksisite etkileri.
Yanıcı maddelerle teması yangına neden olabilir.
Organik maddelerin yanmasını destekleyen oksijeni açığa çıkarır ve kapalı ise aşırı basınca neden olabilir.
Gözler, burun, boğaz, akciğerler ve gastrointestinal sistem için aşındırıcıdır. Page 2/7 MALZEME GÜVENLİK BİLGİ FORMU Hidrojen Peroksit% 20 - 40 POTANSİYEL SAĞLIK ETKİLERİ: Göz, cilt, burun, boğaz ve akciğerlere zararlıdır. Körlük de dahil olmak üzere gözlere geri dönüşü olmayan doku hasarına neden olabilir. Cilt tahrişine neden olabilir. Soluma:
Burun ve boğaz tahrişi.
Tekrarlanan veya uzun süreli maruz kalma durumunda; boğaz ağrısı, burun kanamaları, kronik bronşit riski. Gözler:
Gözlerde şiddetli tahriş, sulanma, kızarıklık ve şişlik.
Ciddi veya kalıcı göz lezyonları riski. Ten teması :
Temas bölgesinde tahriş ve geçici beyazlama.
Yanma riski. Yutma:
Yüzün solgunluğu ve siyanozu.
Şiddetli tahriş, yanma riski ve sindirim yolu ile birlikte sindirim yolunun delinmesi riski.
Boğulma riskiyle ağız ve burunda aşırı sıvı.
Boğaz, ödem (akciğerlerde sıvı) ve boğulma riski.
Mide bulantısı, kusma (kanlı)
Ürün inhalasyonundan kaynaklanan kimyasal pnömonit riski. Page 3/7 MALZEME GÜVENLİK BİLGİ FORMU Hidrojen Peroksit 20 - 40% 4. İLK YARDIM TEDBİRLERİ Soluma:
Temiz havaya çıkarın.
Zorluk veya rahatsızlık hissi uyandırıyorsa, doktoru arayın. gözler:
Göz kapaklarını açık tutarak derhal en az 15 dakika su ile yıkayın.

Kapakları açmakta güçlük çekmesi durumunda, analjezik bir göz yıkaması (oksibuprokain) uygulayın.
Her durumda bir göz doktoruna danışın. Cilt:
Çok miktarda su ile yıkayınız.
Tahriş devam ederse, bir doktora görün. Yutma:
Yutulduğunda, sulandırmak için hemen bol su içirin.
Bilinçsiz bir kişiye ağız yoluyla herhangi bir şeyi kusmaya çalışmayın.
Hekime bakınız. Hekime Notlar: Bu konsantrasyonlarda hidrojen peroksit güçlü bir oksidandır. Göz ile doğrudan temasın, özellikle hemen yıkanmadığı takdirde kornea hasarına neden olması muhtemeldir. Dikkatli oftalmolojik değerlendirme önerilir ve lokal kortikosteroid tedavisi olasılığı göz önünde bulundurulmalıdır. Yutmadan sonra gastrointestinal sistem üzerindeki korozif etki olasılığı ve sistemik etkilerin ortaya çıkma olasılığı nedeniyle, midenin emez indüksiyonu veya gastrik lavaj yoluyla tahliye edilmesi girişimlerinden kaçınılmalıdır. Bununla birlikte, gaz oluşumu nedeniyle şiddetli distansiyonun azaltılması için nazogastrik veya orogastrik bir tüpün gerekli olabileceği uzaktan bir olasılıktır. Page 4/7 MALZEME GÜVENLİK BİLGİ FORMU Hidrojen Peroksit% 20 - 40 5. YANGINLA MÜCADELE TEDBİRLERİ Yangın Söndürme Ortamı: Tercihen su veya su sisi. Karbondioksit ve kuru kimyasal da kullanılabilir. Yangın / Patlama Tehlikeleri: Ürün yanıcı değildir. Ayrışmada H2O2, yangını yoğunlaştırabilen oksijeni serbest bırakır
Yangınla Mücadele Prosedürleri: Yangınla çevrelenmiş herhangi bir tank veya konteynır soğutma için su ile doldurulmalıdır. Tam koruyucu giysi giyin ve kendinden geçmiş solunum cihazı kullanın. Yanıcı Sınırlar: Yanmaz Duyarlılık Duyarlılık: Uygun veri yoktur Statik Deşarja Duyarlılık: Veri yok 6. KAZA SONUCU YAYILMA TEDBİRLERİ
Büyük hacimde su ile seyreltin ve H2O2 ayrışana kadar su birikintisi veya pürüzsüz bir alanda tutun.
Atık bertarafı için ana hatlarıyla belirtilen yöntemlere göre atın. 7. TAŞIMA VE DEPOLAMA Taşıma:
Kimyasal sıçrama tipi monogoggles ve tam yüz siperi, kauçuk, PVC vb. Gibi geçirimsiz kıyafetler ve kauçuk veya neopren eldivenler ve ayakkabılar giyin.
Pamuk, yün ve deriden kaçının. Aşırı ısı ve kirlenmekten kaçının. Kirlenme, yüksek basınçlara ve muhtemel konteyner kırılmasına neden olabilecek ayrışma ve oksijen gazı üretilmesine neden olabilir.
Hidrojen peroksit sadece havalandırmalı kaplarda saklanmalı ve sadece öngörülen şekilde aktarılmalıdır.
Kullanılmayan hidrojen peroksidi asla orijinal kabına geri vermeyin, boş variller atılmadan önce suyla üç kez çalkalanmalıdır.
Hidrojen peroksit kullanımı için kullanılan kaplar sadece cam, paslanmaz çelik, alüminyum veya plastikten yapılmalıdır. Depolama:

Davulları soğuk yerlerde doğrudan güneş ışığından ve yanıcılardan uzakta depolayın.
Uyumsuz ürünlerden uzak tutun.
Emniyet valfi veya havalandırma ile donatılmış konteynırlarda saklayın.
Orijinal ambalajında saklayınız, kapalı.
Paketlerin depolanması ve transfer montajı için muhafaza dikmesi sağlayın. Page 5/7 MALZEME GÜVENLİK BİLGİ FORMU Hidrojen Peroksit% 20 - 40 8. MARUZ KALMA KONTROLLERİ / KİŞİSEL KORUNMA MARUZ KALMA LİMİT Kimyasal Adı ACGIH OSHA Hidrojen peroksit 1 ppm (TWA) 1 ppm (PEL) Maruz Kalma Kontrolleri:
Hidrojen peroksit buharlarının ve buğuların çalışma ortamına salınmasını en aza indirmek için havalandırma sağlanmalıdır.
Çalışma alanına salınmasını önlemek için dökülmeler en aza indirilmeli veya hemen kapatılmalıdır. • Kirlenmiş giysileri hemen çıkarın ve yeniden kullanmadan önce yıkayın. Kişisel koruyucu ekipman: Gözler ve yüz:
Kimyasal sıçrama tipi monogoggles ve polikarbonat, asetat, polikarbonat / asetat, PETG veya termoplastikten yapılmış tam yüz koruyucu kullanın. El koruması:
Sıvı geçirmez lastik veya neopren eldivenler. Solunum:
10 ppm'den fazla konsantrasyonlar bekleniyorsa, onaylanmış bağımsız solunum cihazı kullanın.
Aktif karbon gibi oksitlenebilir sorbantlar kullanmayın.


Ataman Chemicals © 2015 All Rights Reserved.